Szkaplerz w formie medalika – co warto o nim wiedzieć?

Przyjęcie szkaplerza jest jednym z najważniejszych sakramentaliów w Kościele Katolickim. Nic więc dziwnego, że w związku z nim narosło sporo niedomówień i przekłamań, mówiących o sposobie jego praktykowania. Czym zatem on jest?

Szkaplerz dawniej i dziś

Jeszcze kilkaset lat temu, szkaplerz miał wyłącznie charakter dodatkowego nakrycia. Dziś, dzięki dekretowi jednego z papieży, może być on noszony również w postaci medalika szkaplerznego. Co ważne – pod względem teologicznym jest on równy swemu pierwowzorowi. Na samym początku swego istnienia, szkaplerz był związany wyłącznie z zakonami karmelitańskimi. Dziś może go nosić każdy wierny, aczkolwiek pod specjalnymi warunkami.

Kto może nałożyć szkaplerz?

Medalik szkaplerz może nałożyć każdy ksiądz, który ma specjalne pozwolenie od zgromadzenia karmelitów (zobacz). Może go nałożyć również każdy ojciec karmelitański, co zresztą ma formę specjalnej uroczystości. Szkaplerz jest zawsze przypisany wyłącznie do danej osoby. Oznacza to, że ceremonia jego nakładania ma miejsce tylko raz. Jeśli np. medalik ten ulegnie uszkodzeniu, bądź nawet zniszczeniu, wierny może sam nałożyć sobie drugi. Co ważne, każdy kapłan może poświęcić taki medalik i nie trzeba do tego specjalnych upoważnień.

Podsumowując, szkaplerz jest wciąż obecny w życiu duchowym katolików. Noszą go zarówno osoby duchowne jak i świeckie. W niektórych zakonach (męskich i żeńskich) jest on istotną częścią habitu. Dotyczy to zwłaszcza tych zgromadzeń, których reguła oparta jest na duchowości św. Franciszka.